Alle kan hvis de vil, og blir stimulert.

Det er et foreldreansvar, medarbeideransvar o s v og fortelle hverandre at “du kan hvis du vil.”  Derfor er det så godt å lese et lite flott dikt av Ingvar Moe som heter “Eg kan” :

Eg skriv ikkje fint, og eg les ikkje fort,

så meg er det lett nok å terge.

Men gjeld det å springe av stad som ein hjort,

å dukke i elva, å klatre i berget…..

Jau, det kan eg greie, jau, det går nok an,

om nokon vil seie dei trur at eg kan !

 

Eg somlar og rotar, sit aldri i fred

og får aldri ferdig ei lekse.

Men gjeld det å lokke ei mor til å le,

ein hund til å danse, ein blom til å vekse….

Jau, det kan eg greie, jau, det går nok an,

om nokon vil seie dei trur at eg kan!

 

Eg greier mest aldri å fange ein ball,

eg spring nok, men stega er tunge.

 Men gjeld  det å stelle ein hest i ein stall,

 ein sjuk i ei seng og ein ørliten unge….

Jau det kan eg greie, jau, det går nok an,

om nokon vil seie dei trur at eg kan ! 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *